De ooggetuige

Paul Anderson, die al twintig jaar blind is, woont samen met zijn vader, een weduwnaar. Op zekere dag laat hij zich overhalen om de bekende Strampelli-operatie te ondergaan. Het geopereerde oog van Paul functioneert, maar zijn hersenen zijn niet in staat een zinvolle betekenis te geven aan de verschillende visuele stimuli. De evenwichtige blinde jongeman lijkt nu op een mentaal gehandicapte, die op volwassen leeftijd in de primaire gezichtsfase belandt van een pasgeborene die moet ‘leren zien’.