Romería

Marina, 18 jaar oud en op jonge leeftijd wees geworden, moet naar de Atlantische kust van Spanje reizen om een handtekening te krijgen voor een beursaanvraag van haar grootouders van vaderskant, die ze nog nooit heeft ontmoet. Ze begeeft zich in een zee van nieuwe tantes, ooms en neven en nichten, onzeker of ze met open armen zal worden ontvangen of met weerstand zal worden geconfronteerd. Marina roept lang verborgen emoties op, doet tederheid herleven en legt onuitgesproken wonden uit het verleden bloot, terwijl ze de gefragmenteerde en vaak tegenstrijdige herinneringen aan haar ouders, die ze zich nauwelijks kan herinneren, bij elkaar puzzelde.