Loco lucho

Mijn zus en ik kwamen naar België om te studeren en bleven er. Mijn moeder stierf in Peru. Mijn vader bleef alleen achter. Een jaar later spreekt mijn vader een jonge vrouw, Lady genaamd, vermanend toe omdat ze haar vierjarige kind voor het huis laat plassen. Er ontstaat een relatie – hij is 65, zij is 25. Enkele jaren later krijgen mijn zus en ik een brief: “Ik heb Lady geadopteerd, omdat ik telkens als ik naar de Andes ga, denk dat ik zou kunnen sterven en zij dan nergens terechtkan. Trouwens, ze hebben eindelijk de zeedijk schoongemaakt, die zo vuil was. Voor de rest heb ik niet veel te vertellen.” Tijdens de 25 jaar dat ik van mijn vader gescheiden ben, ontvang ik zijn brieven, vol avonturen, dwaasheden en humor. Deze film is als een antwoordbrief: een film die ik samen met hem maak, om hem te begrijpen, hem terecht te wijzen … en van hem te houden.